Het waren goede jongens,
ze maakten goed gerei

Wido Smeets beschrijft uiteenlopende sferen en weet pathos en sentimentaliteit zorgvuldig te vermijden. Hij neemt iedereen serieus en kijkt ook naar zichzelf met de blik van iemand die uit deze gemeenschap voortkomt, zonder valse schaamte en zonder de meestal onuitstaanbare wraaklust die daar zo vaak bij hoort. De aangrijpende hoofdstukken over zijn vader reken ik tot de mooiste. Prachtig boek”.
Cyrille Offermans

De vertrouwdheid die je gaandeweg ontwikkelt met de familie en haar geschiedenis, de onafwendbaarheid van het lot die je voorvoelt… ja, prachtig, prachtig is het. Een docu-roman van grote klasse”.
Harald Merckelbach

Ontroerend, amusant, leerzaam en beangstigend herkenbaar. Indrukwekkende mix van vorsende journalistiek, historische beschrijvingen, verzonnen en echte verhalen. Geschreven in een lucide stijl”.
Pieter Beek

Een monument van het menselijk tekort. Godmiljaar, wat kan die Wido geweldig schrijven”.
**** Ad van Liempt in De Volkskrant, 16 juni.

Pakkende, ontstellende en soms ontroerende taferelen. Je kunt niet anders dan versteld staan van de nauwgezetheid waarmee de verschillende verhaallijnen een naadloos geheel vormen”.
Marnix Verplancke in Trouw, 30 juni.